Czytania reżyserowane wyróżnionych sztuk w Teatrze BARAKAH
ul. Paulińska 28, Kraków
13 maja, 19:00
Czytanie reżyserowane sztuki Agnieszki Jelonek Norman Freeman
Sztuka znalazła się w finale III edycji konkursu o Nagrodę Dramaturgiczną im. Tadeusza Różewicza.
Reżyseria: Szymon Król
O sztuce:
Norman i Freeman są ze sobą w dziwnej, może przyjacielskiej, a może romantycznej relacji, do momentu, w którym Norman zdaje sobie sprawę się, że spotykanie się z Freemanem zaczyna go drogo kosztować. Norman próbuje zakończyć toksyczną znajomość, ale okazuje się, że to nie jest łatwe, jakby był uzależniony, jakby nie potrafił uwierzyć w możliwość życia bez Freemana. Freeman, pozornie niezależny, nie zamierza pozwolić Normanowi odejść. „Żeby przeżyć, musiałem zamieszkać po stronie depresji” usłyszałam od kogoś z chorobą afektywną dwubiegunową. Wyobrażałam sobie, co to właściwie znaczy. Jak może wyglądać relacja dwóch męskich „ja”, z których jeden w swoim szaleństwie jest aktywny, ryzykujący i działający (więc atrakcyjny), a drugi – depresyjny, nieszczęśliwy i wątpiący. Który zdominuje którego? Ostatecznie, nie potrzeba choroby psychicznej, żeby mieć w sobie nie tylko Normanów i Freemanów, ale także wiele innych postaci. Być całym chórem, często sprzecznych głosów, starać się wybierać te, które są dobre i ponosić porażki, szukać równowagi i ją tracić.
Agnieszka Jelonek
Agnieszka Jelonek – autorka opowiadań, scenarzystka i dziennikarka. Publikowała reportaże i wywiady, często dotyczące twórczości kobiet. Zajmuje się pisaniem seriali telewizyjnych. W 2015 roku za zbiór opowiadań Babidło otrzymała pierwszą nagrodę Konkursu Literackiego im. Henryka Berezy. Jej kolejne dwie powieści: Koniec świata, umyj okna, Trzeba być cicho oraz West Farragut Avenue otrzymały nominacje do Nagrody Literackiej Gdynia. W 2024 napisała dramat „Norman Freeman”, który znalazł się w finale Nagrody Dramaturgicznej im. Tadeusza Różewicza oraz Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy, Aurora 2004. Posiada czarny pas w walce z nerwicą lękową. Lubi spędzać czas z synem i letnie dni po godzinie osiemnastej.
Szymon Król – gdańszczanin, rocznik 1996. Urbanista, absolwent Politechniki Gdańskiej. Od 2022 roku student dramaturgii na AST w Krakowie. Laureat II edycji Przeglądu Młodej Dramaturgii, Półfinalista Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej 2025, zwycięzca konkursu dramatopisarskiego „Alchemia Teatralna” organizowanego przez SOK w Świdnicy w 2025 roku, laureat Gdańskiego Stypendium Kulturalnego Fundusz Twórczy 2024.
Swoją praktykę artystyczną koncentruję wokół literatury i teatru. W pracy scenicznej poszukuję nowych, czystych form wyrazu, badam emocjonalną mądrość ludzkiego ciała, bazuję na intuicji, podświadomości i wyobraźni aktorskiej oraz improwizacjach ruchowych. W pracy z tekstem interesuje mnie poszerzanie granic języka i sprawdzanie jego możliwości. Marzę o wniesieniu swojego wkładu w literaturę fantasy – mówi reżyser.
14 maja, 19.00
Czytanie reżyserowane sztuki Zuzanny Bojdy Pozujcie tak, jakbyście zawsze były szczęśliwe
Sztuka znalazła się w pófinale IV edycji konkursu o Nagrodę Dramaturgiczną im. Tadeusza Różewicza.
Reżyseria: Magdalena Litwa
O sztuce
Punktem wyjścia dla sztuki „Pozujcie tak, jakbyście zawsze były szczęśliwe” jest otwarcie trumny Jadwigi Andegaweńskiej w 1887 roku. Dwóch mężczyzn schodzi do katedry, jeden bada kości, drugi ma namalować jej portret. To pretekst, by zajrzeć głębiej. Sercem dramatu jest dziewczynka uwięziona w ciele kobiety króla – pulsująca pod Wawelem stłumionymi pragnieniami, nierozpoznaną własną tożsamością. Jadwiga istnieje tu w rozszczepieniu: jako marmurowy zimny posąg, który nauczył się rządzić, i jako Hedwiga – nastolatka, uwikłana w warstwy historii i oficjalnej narracji. Bohaterowie sztuki są zakorzenieni w historii, ale też w bardziej archetypicznych rolach: matka-trenerka, szekspirowski błazen, dwóch świadków szukających różnych prawd. Fakty biograficzne (jak zamiłowanie do horoskopów, posty, poród) stają się pretekstem do dopisywania scen, których nie ma w żadnym źródle. Ta sztuka to spekulacja, zabawa z historią, która zawsze należy do kogoś innego. Dramat szuka języka dla tego, co pulsuje między dokumentem a fantazją; przestrzeni, w której to, czego nie wiemy o Jadwidze, okazuje się równie znaczące jak to, co zostało zapisane.
Zuzanna Bojda
Zuzanna Bojda– dramaturżka, reżyserka, scenarzystka filmowa. Absolwentka reżyserii dramatu w Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie, słuchaczka Gender Studies w IBL PAN, uczestniczka Atelier Scenariuszowego. Autorka dramatów wystawianych w polskich teatrach, m.in. w Teatrze Dramatycznym w Warszawie, Teatrze Wybrzeże w Gdańsku, Teatrze Polskim w Bielsku-Białej. Laureatka Nagrody Publiczności i Nagrody Młodych na Festiwalu Dramaturgii Współczesnej, półfinalistka Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej, stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Rezydentka programu AiR Goyki 3 Art Inkubator. Jej teksty wyrastają z researchu, wielu rozmów, improwizacji, ale też z momentu, w którym jakiś temat, obraz albo pytanie nie daje spokoju. Interesuje ją to, jak opowiadanie kształtuje tożsamość, pamięć i relacje, również te z przyrodą jako czymś, co ma własny cykl i własną narrację. Miesza poetykę oniryczną z kontrastem, dokument z fantazją, cały czas w poszukiwaniu narzędzi do opowiadania .
Magdalena Litwa – studentka Wydziału Reżyserii i Dramaturgii Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie. Absolwentka Wydziału Aktorskiego PWSFTviT w Łodzi. Asystentka Luka Percevala przy spektaklu „Seks, hajs i głód. Kronika rodzinna według Emila Zoli” w Narodowym Starym Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie. Dramaturżka spektaklu „Schronisko które przestało istnieć” na podstawie powieści Sławka Gortycha (reż. Tadeusz Pyrczak) w Teatrze im. Cypriana Kamila Norwida w Jeleniej Górze oraz „sen nocy letniej ZOMBIE” Marka Zielińskiego, który zdobył główną nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na 15. Forum Młodej Reżyserii. Jej tekst „Zwei Frankfurter mit Senf und Brot, czyli dwadzieścia obrazów o odchodzeniu” został opublikowany w nr 3/2025 magazynu „Dialog”.
