Zapraszamy do lektury dramatów finałowych i półfinałowych ubiegłych edycji Konkursu o Nagrodę Dramaturgiczną im. Tadeusza Różewicza.
W kartotece sztuk znajdziecie także kwestionariusze dramaturgiczne autorów i nagrania fragmentów czytań. Jeśli szukacie dodatkowych informacji lub kontaktu z autorem, prosimy o wiadomość mailową (konkurs@nagrodarozewicza.pl)
Sortuj i filtruj bazę
Szukaj w bazie

Najcieplejsza zima naszego życia
Tomasz
J. Motyka
Sztuka finałowa IV edycji Konkursu
Zaskakujący dramat, napisany nieoczywistym językiem. Autor myli tropy – zabiera nas najpierw na dziwny poetycki niby-slam, a jednocześnie przeczuwamy grozę, która kryje się za formą rymu i żartu – niby-żartu – tak nam się chwilami wydaje. A potem poznajemy tajemnicę, która ma moc tragedii antycznej. Po chwili z oddali na nowo się jej przyglądamy. Zmieniamy perspektywę patrzenia jak u Kurosawy w Rashōmonie. Nieschematyczny dramat ujawniający niezwykłą społeczną wrażliwość autora, który patrzy właśnie tam, gdzie nikt nie patrzy. Zazwyczaj odwracamy wzrok.

Chciałaś hrabiego to teraz rób na niego
Martyna
Wawrzyniak
Sztuka finałowa IV edycji Konkursu
Tekst zainspirowany debatą na temat pańszczyzny jako współczesnego niewolnictwa, odbywającą się po „Chłopkach” Joanny Kuciel-Frydryszak – książce, dzięki której zobaczyliśmy los kobiet w przedwojennej Polsce w całej jego brutalności. Autorka dramatu opowiada historię babci i wnuczki, lekkim, żywym językiem prowadzi nas do traumy z przeszłości i do konieczności rozliczenia jej. Ciekawe, jak krzywda wydobyta z pamięci pokoleniowej domaga się zadośćuczynienia. I nagle zamienia się w groteskę. Jakby rozwiązania realne już nie były możliwe, a to, co nam pozostało, staje się aktem symbolicznym.

Papier, Kamień, Nożyce. Relacje z pogranicza
Zwycięski dramat IV edycji
Marcin
Teodorczyk
„Papier, Kamień, Nożyce. Relacje z pogranicza” to znakomicie napisany tekst dotykający problemów psychicznych dzieci i młodzieży. Psychiatria dziecięca od lat jest w Polsce w kryzysie. Brakuje lekarzy i miejsc na szpitalnych oddziałach. Ale przede wszystkim brakuje narzędzi, żeby zrozumieć, na czym ten kryzys polega, jak otoczenie może sobie z nim poradzić. Autor nie daje odpowiedzi, ale zabiera nas w podróż po labiryncie psychiki głównej bohaterki. Pokazuje bezradność wobec postępującej choroby.

Kret/Mara
Zwycięski dramat III edycji
Katarzyna
Szaulińska
Mara jest mamą i żoną. Zwyczajną, pomijając to, że w jej brzuchu zamieszkał kret. Chodzi po jej wnętrznościach i nie daje spokoju. Czy ma to coś wspólnego z wiadomością o ciężkiej chorobie byłej partnerki Mary – Alos? Mara wyrusza w podróż do miejsca, gdzie mieszka Alos – zniszczonej po zrzuceniu bomby, napromieniowanej kamienicy. Poznaje tam rozmawiającą ze śmieciami Odille oraz ogromną Yasqę. Patrzy też w oczy samej sobie, która umyślnie lub nie, wyrządziła mieszkańcom tego miejsca niewyobrażalną krzywdę.

Feblik
Zwycięski dramat I edycji
Małgorzata
Maciejewska
Realizacje: Teatr Miejski w Gliwicach (2023), Teatr Narodowy (2024)
Tekst innowacyjny językowo, zaskakujący, oryginalny. Tworzy obraz tajemniczego, quasi-wiejskiego świata, w którym główna bohaterka dokonuje zaskakującej transformacji.

Szachy
Marcin
Bałczewski
Dramat półfinałowy III edycji Konkursu
Krzysztof jeszcze kilka lat temu był jednym z najbardziej poczytnych i nagradzanych reportażystów. Jednakże po skandalu związanym z fałszowaniem historii stracił prawie wszystko. Teraz chce wrócić. Obserwując synów grających w olbrzymie szachy przypomina sobie słowa ojca „w szachy nauczył mnie grać przyjaciel z Kuby”. Krzysztof postanawia dowiedzieć się więcej i napisać reportaż o swojej rodzinie i nieżyjącym już od wielu lat ojcu, a także jego kubańskim przyjacielu.

Maria, Zosia, Ania, Frania, służąca nie jest do gadania!
Klaudia
Gębska
dramat półfinałowy III edycji Konkursu
Nieświadoma dowiaduje się o Poświęconej, Oświeceni nie mają pojęcia o czym mówią, a Kamienica pomaga wyrzucać małe dzieci do bagna. Opowieść o służącej Idzie Reimann, która mieszkała w (po)niemieckiej, opolskiej kamienicy, a teraz straszy na pralnio-strychu. Tekst służy budowaniu pokoju między fikcją, a faktem; w zetknięciu z przemocową herstorią i poczuciem humoru jak z opakowania chrupek Monster Munch.

Say Hi To Abdo
Mikita
Ilyinchyk
Sztuka półfinałowa III edycji Konkursu
Inspiracją do napisania tekstu stało się podróżowanie wzdłuż granicy polsko-białoruskiej, gdzie autor znalazł dokumenty i rzeczy osobiste migrantów, którzy od 2021 roku próbują przekroczyć europejską granicę. Dokumenty te stały się impulsem do stworzenia interdyscyplinarnego tekstu o przyszłości Europy. Tekst zawiera zatem dokumentalne śledztwo związane z kryzysem humanitarnym / wojną hybrydową na granicy europejskiej oraz utopijną refleksję na temat europejskiej odpowiedzialności za śmierć migrantów. Czas, w którym rozgrywa się tekst, to rok 2050, a zamiast UE istnieje Unia Euroislamska obejmująca 36 krajów kalifatu euroislamskiego. Rządząca partia fem-jihad organizuje Państwowy Instytut Ludobójstwa Narodów Arabskich, w ramach którego odbywają się procesy uczestników kryzysu humanitarnego: białoruskiej szefowej firmy turystycznej, która pracowała dla Łukaszenki i „sprowadzała” migrantów na granicę oraz europejskiego strażnika granicznego, który „chronił” swoją ojczyznę przed nielegalnymi uchodźcami. Proces opiera się na dowodach z dokumentów. Tekst wykorzystuje cyfrowy model do odtworzenia bohatera-ofiary, 28-letniego migranta z północnego Kurdystanu, który zginął na granicy. W ten sposób, dzięki digitalizacji znalezionych dokumentów, telefonu, biletu, paszportu Kurda – mamy pełny obraz jego ruchów i ostatnich dni jego życia. Tekst ma na celu postawienie przed europejską opinią publiczną palących pytań na temat migracji, akceptacji migracji, zaniedbań i kryzysu prawnego w Europie.

Kiedy przyjdzie rzeźnik
Paweł
Fic
Kiedy przyjdzie rzeźnik to dramat o ofierze składanej bezimiennemu bogu w imię poszukiwania szczęścia, to wreszcie historia dziecka uwikłanego w nędzę rodzinnego życia, sztuka o potrzebie poczucia bezpieczeństwa w obliczu utraconej nadziei, o nieuleczonych traumach i przeczuciu, że jesteśmy tylko narzędziem w rękach samolubnych kapłanów egoistycznego zadowolenia. Nad zwykłym świniobiciem zawisa niezrozumiała groza, napięcie rosnące z każdym powtórzeniem frazy „kiedy przyjdzie rzeźnik?”. Bezimienna dziewczyna staje się ofiarą w rękach ojca. Sztuka półfinałowa II edycji Konkursu

Biedaszybie
Paweł
Fic
Sztuka półfinałowa III edycji Konkursu W Biedaszybiu zawisamy ponad polem usianym mrowiem ludzi, szukających w zalanych błotem szybikach tego, co ogrzeje ich życie. Umorusani, czarni od pyłu, otępieli od bólu i zmęczenia nie patrzą na innych w walce za drobiną szczęścia, promieniem światła, które przywołuje nadzieję że każdy może odnaleźć pokój pośród największej biedy. Historia Ludwika, pochodzącego z robotniczej rodziny z Górnego Śląska, prowadzi przez kolejne odsłony rodzinnych zdarzeń i spotkań aż do bitwy, która rozegrała się pomiędzy robotnikami o biedaszyby w kolonii Agnieszki w dzisiejszych Katowicach.

When I lost myself
Zuzanna
Pajowska
Sztuka półfinałowa III edycji Konkursu
Tekst powstał z inspiracji próbą opisania płaszczyzn olfaktorycznych, ponieważ moja mama w pewnym momencie życia permanentnie utraciła zmysł węchu. Przez co próbowałam znaleźć odpowiednie taktyki oraz narzędzia do opisania zapachów za pomocą słów, atmosfery i imersji. WHEN I LOST MYSELF […] skupia się na grze z perspektywą osoby mówiącej, na uchwyceniu dramaturgii rozpadu relacji miłosnej z wykorzystaniem aspektów opisu płaszczyzn zapachowych zamiast tradycyjnych narracji stosowanych w tego typu gatunkach melodramatycznych, a jednocześnie pracuje z konwencjami poszukiwania wymiarów queerowości w opowiadaniu o miłości lesbijskiej. Do materialnej wersji tekstu skomponowałam filcową wkładkę, nasączoną zapachową kompozycją mojego autorstwa.

Módl się za nami grzesznymi
Maria
Gustowska
Sztuka półfinałowa III edycji
Zapis pamięci obrzędów, modlitw, i pieśni, związanych z katolicyzmem. To próba odtworzenia wspomnień, zrozumienia i zauważenia ich wpływu. W tekście powołanych zostaje pięć bohaterek – pięć Marii, odnoszących się do charakterystycznych figur kobiecych w katolicyzmie. Towarzyszy im chór Marii / dziewczynek ze scholi, który cytuje fragmenty pieśni i modlitw, budując w ten sposób rytmiczną, momentami litanijną strukturę tekstu.

Wszystkie śmieci naszej matki
Joanna
Mazur
Sztuka półfinałowa III edycji Konkursu
Opowieść o rodzeństwie, które dostaje informację o śmierci swojej matki. Wieść przychodzi w momencie, w którym obydwoje – chociaż osobno – borykają się z problemami w relacjach. Wspólna wyprawa do rodzinnego domu daje okazję do zbliżenia, porozmawiania i konfrontacji z doświadczeniami sprzed lat. Pełne szpargałów mieszkanie i niespodziewany zwrot akcji budzi głęboko zakopane wspomnienia i odsłania zapomniane lub nieoczywiste absurdy rodzinnych zmagań.

XYZ
Krzysztof
Szekalski
Sztuka finałowa I edycji Konkursu
Tekst dramatu rozpoznaje i precyzyjnie nazywa lęki i cierpienie, które spowodowała wojna w Ukrainie – zarówno u jej mieszkańców, bezpośrednio dotkniętych konfliktem, jak i w nas samych, sąsiadach, dzielących granicę z Ukrainą. Powstał przejmujący teatralny obraz kruchości i iluzoryczności ludzkiej egzystencji.

mama ma szorstkie ręce
Jolanta
Fainstein
Sztuka finałowa I edycji Konkursu
Poetycki, melancholijny obraz „rodziny w bloku”, skupiony na postaci matki. Kobiecość, męskość, więzy rodzinne, normy społeczne – wszystko przedstawione i opisane językiem nieoczywistym, zabawnym i smutnym jednocześnie.

Dlaczego mi to robisz
Grzegorz
Staszak
Sztuka półfinałowa III edycji Konkursu
Bohaterowie sztuki – Paweł i Agata – zmagają się z bolesnymi wspomnieniami nastoletnich czasów, w których byli dręczeni przez rówieśników. Choć minęły lata – hejt i przemoc, jakich wtedy doświadczyli, nie pozwalają im normalnie funkcjonować. Każdego dnia próbują przeciwstawić się nie tylko koszmarom z przeszłości, ale i oprawcom, którzy po latach znów pukają do ich drzwi.

Bobówka
Anna
Chudek-Niczewska
sztuka półfinałowa III edycji Konkursu
Kto z nas czasami nie lubi sobie podjeść? Pocieszyć się czekoladką? Kto z nas nie ocenia drugiego człowieka, tylko po wyglądzie, nic o nim nie wiedząc? BOBÓWKA, to historia Natalii borykającej się z problemem otyłości. Rodzice nie dogadują się, w szkole nie ma przyjaciół, a babcia to dziwaczka. Dziewczyna próbuje zmierzyć się z tym kim jest w świecie. Chce zmienić swój los, ale start ma utrudniony. To zabawna opowieść o próbie zrozumienia siebie. Czy tytułowa BOBÓWKA przeistoczy się w pięknego motyla?

Luter/ von Bora
Adrian
Szafrański
Sztuka półfinałowa III edycji Konkursu
Akcja Luter/ von Bora rozpoczyna się wiosną 1523 roku, a kończy latem 1525 roku. Opowiada o okolicznościach spotkania zakonnicy z klasztoru w Nimbschen i mnicha z Wittenbergi. Ona to Katarzyna von Bora, on Marcin Luter. W tle niepokój reformacji, księża negocjują zmiany barw kościelnych, dyskutowane jest i na nowo interpretowane podejście do spraw wiary, organizowane są potajemne przemyty zakonnic i randki w ciemno z mnichami, którzy zastanawiają się nad zmianą wyznania. To czas, kiedy papież nie bardzo przejmuje się jeszcze wypadkami w Wittenberdze, za to sprawca całego zamieszania Marcin Luter, który przybił swoich 95 tez do drzwi kościoła zamkowego, czym wywołał niemałe poruszenie i w krótkim czasie stał się bardzo popularny, mierzy się z konsekwencjami swojego pomysłu.

Norman Freeman
Agnieszka
Jelonek
Sztuka finałowa III edycji Konkursu
Norman i Freeman są ze sobą w dziwnej, może przyjacielskiej, a może romantycznej relacji, do momentu, w którym Norman zdaje sobie sprawę się, że spotykanie się z Freemanem zaczyna go drogo kosztować. Norman próbuje zakończyć toksyczną znajomość, ale okazuje się, że to nie jest łatwe, jakby był uzależniony, jakby nie potrafił uwierzyć w możliwość życia bez Freemana. Freeman, pozornie niezależny, nie zamierza pozwolić Normanowi odejść. „Żeby przeżyć, musiałem zamieszkać po stronie depresji” usłyszałam od kogoś z chorobą afektywną dwubiegunową. Wyobrażałam sobie, co to właściwie znaczy. Jak może wyglądać relacja dwóch męskich „ja”, z których jeden w swoim szaleństwie jest aktywny, ryzykujący i działający (więc atrakcyjny), a drugi – depresyjny, nieszczęśliwy i wątpiący. Który zdominuje którego? Ostatecznie, nie potrzeba choroby psychicznej, żeby mieć w sobie nie tylko Normanów i Freemanów, ale także wiele innych postaci. Być całym chórem, często sprzecznych głosów, starać się wybierać te, które są dobre i ponosić porażki, szukać równowagi i ją tracić.





